Zespół przewlekłego zmęczenia (Astenia)

Zespół Asteniczny: skuteczne leczenie delfinoterapią

Zespół Asteniczny (zespół chronicznego zmęczenia) — psychopatologiczny stan, w którym pacjent odczuwa ciągłe zmęczenie i apatię, trudności z koncentracją, obniżenie zdolności do pracy/uczenia się i szybkie wyczerpanie procesów nerwowych. Zespół przewlekłego zmęczenia charakteryzuje się zarówno zaburzeniami snu, nietolerancją światła, głośnych dźwięków, silnych zapachów, częstymi wahaniami nastroju jak i stanami depresyjnymi.

Przyczynami astenicznego zespołu mogą służyć następujące czynniki:

• Długotrwałe fizyczne lub psychiczne napięcie, nieregularne godziny pracy;
• Choroby układu krążenia, choroby przewodu pokarmowego i hormonalnego;
• Ciąża i okres poporodowy;
• Choroby zakaźne, w tym choroby zakaźne porażenia układu nerwowego i ich konsekwencje;
• Zaburzenia krążenia mózgowego, urazowe uszkodzenie mózgu;
• Długotrwałe napięcie nerwowe i depresja;
• Zaburzenia psychiczne, psychozy, stan psychotyczny;
• Używanie alkoholu, narkotyków lub niektórych leków;

Ponadto zespół asteniczny może być spowodowany zaburzeniem metabolicznym w organizmie, niedoborem witamin i składników odżywczych oraz nadmiernym wydatkiem energetycznym. Obecnie istnieje opinia, że na rozwój zespołu astenicznego u dorosłych i dzieci może mieć wpływ długotrwałej pracy przy komputerze (komputerowa zależność), ciągłe oglądanie telewizji lub zależność od innych elektronicznych gadżetów (smartfonów, tabletów itp.).

Syndrom chronicznego zmęczenia: może znacząco wpływać na jakość życia pacjenta i otaczających go ludzi, dlatego jest uważany za poważną chorobę psychosomatyczną wymagającą złożonego leczenia

Syndrom chronicznego zmęczenia: objawy i leczenie choroby

Syndrom chronicznego zmęczenia, bez względu na swoją nazwę, może rozwijać się zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Zespół Asteniczny u dzieci najczęściej rozwija się na tle przepracowania (obciążenia w procesie uczenia się, szybki rozwój umysłowy itp.) i raczej trudne do zdiagnozowania.

Zasadniczo u dorosłych objawy Astenii są znacznie bardziej wyrażone, dlatego leczenie można rozpocząć na wcześniejszym etapie (pod warunkiem terminowego skierowania do specjalistów). Przejawy zespołu astenicznego w większości przypadków obserwuje się w drugiej połowie dnia, a wieczorem osiągają maksymalne przejawy. Pacjenci skarżą się na silne zmęczenie i trudności z koncentracją nawet po dłuższym odpoczynku. Podczas wysiłku fizycznego dochodzi do osłabienia i apatii, braku chęci do wykonywania jakiejkolwiek pracy i zmniejszenia koncentracji. Podczas wykonywania zajęć, które wymagają wysiłku umysłowego obserwuje się spowolnienie w podejmowaniu decyzji, brak koncentracji, drażliwość, pogorszenie pamięci.

Objawy syndromu chronicznego zmęczenia:

• wahania nastroju;
• drażliwość, agresywność;
• zaburzenia snu — problemy z zasypianiem, senność w ciągu dnia, powierzchowny lub przerywany sen;
• stan psychologicznego przygnębienia i stałego napięcia nerwowego.

Długotrwałe napięcie emocjonalne prowadzi do nasilenia objawów, co w konsekwencji może powodować rozwój depresji, nerwic, neurastenii. Oprócz "dzwoneczków" układu nerwowego objawami syndromu chronicznego zmęczenia służą takie zaburzenia wegetatywne:

• tachykardia, nieregularny puls;
• wahania ciśnienia tętniczego krwi;
• zwiększone pocenie się, uczucie dreszczy i gorączki;
• zmniejszenie apetytu, zaburzenia pracy przewodu pokarmowego;
• bóle głowy, zawroty głowy;
• spadek libido.

Syndrom chronicznego zmęczenia może towarzyszyć początkowej fazie takich poważnych chorób jak:

• Nadciśnienie, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, stan przedzawałowy;
• Zaburzenia krążenia mózgowego;
• Zapalenie mózgu, miażdżyca itp.

Co zrobić, jeśli zauważysz u siebie objawy zespołu przewlekłego zmęczenia? Diagnostyka astenii obejmuje kompleksowe badanie, którego celem jest wykrycie tej patologii, która była przyczyną powstania choroby. W tym celu przypisywane są konsultacje ze specjalistami, takimi jak neuropatolog, kardiolog, gastroenterolog oraz inni wysoko wyspecjalizowanymi lekarzy. Konieczne jest również zdawanie klinicznych i biochemicznych badań krwi i moczu, w tym na ustalenie poziomu cukru.

Klasyczne leczenie zespołu astenicznego obejmuje przestrzeganie reżimu dziennego i odmowa pacjenta od nałogów. Jeśli wykryje się chorobę — katalizator astenii, można zalecić specjalną dietę i procedury fizjoterapii. Zaleca się również spożywanie pokarmów bogatych w witaminę B i tryptofan (mięso, banany, fasola, ser i twaróg, produkty mleczne itp.). Aminokwas tryptofan odpowiada za prawidłowe działanie układu nerwowego — sen, relaks i tło emocjonalne, bo to właśnie z niego produkowany jest "hormon szczęścia" — serotonina.

Delfinoterapia w przypadku syndromu chronicznego zmęczenia jest skutecznym leczeniem dzieci i dorosłych

Zdaniem specjalistów, proces rehabilitacji w przypadku syndromu chronicznego zmęczenia odbywa się znacznie szybciej, jeśli pacjent odczuwa jaskrawe, pozytywne emocje. Dlatego bardzo często, oprócz tradycyjnego leczenia zespołu astenicznego u dorosłych i dzieci, zaleca się leczenie dodatkowe: art— lub muzykoterapia, masaż, animaloterapia itp. Jak pokazuje praktyka, najbardziej skutecznym alternatywnym leczeniem można nazwać delfinoterapie. Ona z powodzeniem stosowana jako pomocnicza korekta w leczeniu tak poważnych chorób, jak upośledzenie umysłowe u dzieci, zespół Downa, autyzm itp. Stosowanie tego rodzaju terapii w leczeniu zespołu chronicznego zmęczenia daje również doskonały pozytywny efekt, co potwierdzają liczne pozytywne opinii zarówno pacjentów, jak również i specjalistów.

Delfiny to unikalne, wysoko rozwinięte ssaki, które mają zdolność komunikacji międzygatunkowej. Na podstawie obserwacji zachowań tych zwierząt, naukowcy doszli do wniosku, że komunikacja z delfinami pozytywnie wpływa na stan psychoemocjonalny człowieka. Z natury delfiny mają pozytywny i dociekliwy charakter, dlatego chętnie nawiązują kontakt z ludźmi — wspierają gry, pozwalają się głaskać, a noszą na sobie dzieci i dorosłych.

Delfinoterapia ma psychologiczne i fizjologiczne mechanizmy oddziaływania na osoby dorosłe i dzieci z syndromem chronicznego zmęczenia:

• Czynniki psychologiczne obejmują relaksującą, pozytywną atmosferę zajęć, podczas których nawiązuje się kontakt między osobą a delfinem. Naturalna życzliwość delfinów i prawdziwe zainteresowanie do partnera zajęć zawsze wywołuje pozytywne emocje u pacjentów, pomaga pokonywać wewnętrzne bariery psychologiczne i łagodzi psychoemocjonalne napięcie.
• Fizjologiczne oddziaływanie delfinoterapii ma kilka aspektów — ultradźwiękowy, wibroakustyczny, odruchowy, relaksacyjny. Ultradźwięki wydawane przez delfiny mają efekt masażu na poziomie komórkowym, co przyczynia się do wypracowania endorfiny, które nazywają "hormonami radości". Efekt wibroakustyczny opiera się na ludzkiej percepcji słyszalnej części zakresu "mowy" delfinów — mikrowibracja stymuluje metabolizm organizmu. Efekt relaksacyjny delfinoterapii opiera się na hydromasażu całego ciała podczas pływania i intensywnych zabaw z delfinami.

W sieci delfinariów "Nemo" "pracują" specjalnie wyszkolone zwierzęta, które doskonale wypełniają polecenia i potrafią współpracować i z dziećmi, i z dorosłymi. Wykwalifikowani specjaliści — terapeuci delfinoterapii, psychoterapeuci, trenerzy pływania pomogą stworzyć skuteczny program treningowy z zaleceniami udzielonymi pacjentowi w placówce opiekuńczej.